# 16 | Langs de weg van je gedachten
Waarom stilte niet betekent dat er geen gedachten zijn, maar dat je ze leert observeren.
De afgelopen weken was het hier even stil. Het ouderschap, een zwangere partner🤰😁 en mijn business vroegen mijn volledige aandacht. En misschien past dat wel precies bij het onderwerp van vandaag: stilte. In deze nieuwsbrief krijg je meer helderheid over wat ik precies bedoel met stilte en hoe jij daarmee je eigen realiteit vormgeeft.
Stilte is geen leegte zonder gedachten, maar een openheid waarin alles welkom is. Een openheid waarbij je perfectie ziet in de imperfecties.
Stilte is de totale acceptatie van alles wat zich aandient:
Misschien is het de bemoeizuchtige schoonmoeder, de gekozen politicus die je rillingen bezorgt, je kritische vader, de inflatie, of misschien ben je gewoon niet tevreden met je huidige partner, baan of situatie… ook in die imperfecties zit perfectie. Zie je dat niet, dan blokkeren je gedachten je vermogen om de realiteit te zien. Want alleen de gedachten zien imperfectie en ervaren zichzelf als iets losstaand van het grotere geheel.
Metafoor: Langs de weg
Stel je voor dat je langs een weg staat. Die weg is er altijd en uiteraard zijn er voertuigen die voorbijkomen. Elke auto, vrachtwagen of motor is een gedachte.
Sommige voertuigen zijn zwaar, luid, ze overweldigen je helemaal.
sommige auto’s zijn licht, stil, bijna onmerkbaar.
Jij bent geen één van die voertuigen. Jij bent degene die langs de weg staat. De waarnemer van de voertuigen die voorbijkomen. Maar je hebt wel de vrije wil om in zo een voertuig te stappen.
Met die vrije wil kun je langs de weg blijven staan. Je blijft dan gewoon kijken naar de voertuigen die voorbijkomen, je voelt de trilling wanneer zo’n zware vrachtwagen voorbij raast, misschien stijgt je hartslag of krijg je er kippenvel van. Met diezelfde vrije wil heb je ook de mogelijkheid om in te stappen. En op het moment dat je instapt in zo’n voertuig, word je meegenomen naar een plek die je uit de realiteit trekt, oftewel je geest is niet meer waar het lichaam is.
Een voertuig wil jou juist meenemen naar een illusionaire bestemming. Onderweg kun je prachtige landschappen zien, met een uitzicht dat precies voldoet aan jouw voorwaarden. Het voelt als een high. Maar je kunt ook terechtkomen in donkere tunnels die benauwd aanvoelen, files waarin je muurvast staat, of afslagen die je steeds verder verwijderen van de weg waar je lichaam staat.
Als je instapt, word je één met het voertuig en op den duur claim je het voertuig ook alsof het van jou is. Oftewel, je bent volledig één met een gedachte. En precies daar ontstaat stress en innerlijke onrust. Die onrust hoeft niet structureel te zijn; het ligt maar aan de highs die je tegenkomt op de route. Maar hoe vaker je instapt, hoe meer jij de gedachten voor waar aanneemt, hoe vernauwder je bewustzijn, des te groter de scheiding tussen lichaam en geest.
En zo creëer je - zonder dat je het doorhebt - steeds opnieuw dezelfde patronen. Je verandert misschien van baan of van partner; de fysieke situatie is anders, maar de energieën in mensen zijn hetzelfde vanwege het feit dat jij steeds instapt, terwijl het leven je vraagt om eerst te blijven staan langs de weg: de enige plek waarin je alles helder ziet, de enige plek waar je perfectie ziet in de imperfecties, de enige plek waarin je door het universum wordt ondersteund, zodat je zelfhelend vermogen zijn werk kan doen.
Wanneer jij niet meer aanwezig bent in je lichaam, zeg je NEE tegen de werkelijkheid. Je wijst af wat zich aandient, terwijl alles wat zich aandient er juist is om je terug te brengen naar je kern, daar waar jouw zielsbehoefte zich kan ontplooien.
Stilstaan terwijl alles beweegt
Stel je zit in de auto, de telefoon gaat over: mama… en op dat moment kunnen allerlei gedachten voorbij komen:
“Pff, wat wil ze nou weer?”
“Zeker wil ze weer praten over niks.”
“Oke, laat ik maar opnemen voordat ze boos wordt.”
Dat zijn allemaal gedachten, voertuigen die niet van jou zijn. Laat ze voorbijgaan, voel de angst en de lichamelijke reacties. Als het allemaal weg is, blijft alleen liefde over, helderheid, en dan kies je altijd het juiste. Misschien is het juist om op te nemen. Als ze dan toch over koetjes en kalfjes wil praten, en jij hebt daar geen zin in, kun je zeggen dat dat niet nodig is. Of je kunt aangeven dat je het laat weten als het een keer minder gaat.
Hoe zij zich voelt is van haar. Zij heeft haar eigen voertuigen die voorbijrijden. Jij hoeft niet in te stappen, en je bent niet verantwoordelijk om die voertuigen brandstof te geven.
Op den duur zal je ook zien dat het niet je moeder is die je stress bezorgt, niet je werkgever die altijd meer van je vraagt, niet je kind dat niet luistert, en niet de inflatie die je zorgen geeft. Het zijn je eigen gedachten die je laten opbranden.
De wereld is dus niet de bron van jouw stress, de wereld kan je geen ontevredenheid schenken, het gebeurt namelijk allemaal van binnenuit, daar waar jij kiest om niet langer langs de weg te staan.
Speciaal hiervoor heb ik een stilte-meditatie ontwikkeld waardoor je dit ook echt kunt ervaren. Klik hier voor de meditatie link
Voor een kleine bijdrage van maar liefst 5,95 ontvang jij mijn stilte meditatie en leer je steeds meer stil te zijn. Start je dag elke ochtend met de meditatie en meer en meer innerlijke tevredenheid zal zich aandienen.
Gun jezelf elke dag een moment van stilte.
🌍 Elke donatie, klein of groot, helpt om mijn werk verder te verspreiden. Klik hier voor jouw bijdrage