#6 | Loyaliteit blokkeert liefde
Het obstakel van gehechtheid
Als je dacht dat loslaten van loyaliteit een vrijbrief is om losbandig te leven, of zomaar te kiezen voor gemak boven zorg, helaas. Dat is niet het soort vrijheid waar dit artikel over gaat. Maar het zal je wel bevrijden als je inziet dat echte liefde niets te maken heeft met loyaliteit.
Maar laten we eerst even definiëren wat we met loyaliteit bedoelen.
Loyaliteit is trouw aan iets of iemand - een gevoel dat voortkomt uit gehechtheid. Je kunt loyaal zijn aan je partner, je kinderen, een ideologie of een overtuiging, en zelfs aan je stad of club. Je kunt zelfs loyaal zijn aan een ouder die is vergaan. Het kan te maken hebben met wereldse, materiële gehechtheid, maar ook met een spirituele, fijnstoffelijke verbondenheid.
Loyaliteit vraagt dus om hechting, en elke hechting komt met voorwaarden. Waar voorwaarden regeren, vindt liefde geen bestaan - want liefde is vormloos en onvoorwaardelijk.
Zie je het verschil?
Loyaliteit = vorm, voorwaarde.
Liefde = vormloos, onvoorwaardelijk.
Monogamie en loyaliteit
Loslaten van loyaliteit maakt polygamie niet de nieuwe norm - ik wil dat zeer zeker niet promoten. Sterker nog, polygamie is puur en alleen EGO, omdat het per definitie verbonden is met wereldse verlangens: sensueel genot, aantrekkingskracht, seksuele bevrediging en de drang naar erkenning. Het zijn verlangens die zich richten op de buitenwereld, het aardse, en ze houden je weg van je kern, je hogere zelf.
Maar monogaam blijven vanuit loyaliteit is ook een aardse keuze. Je blijft bij je partner omdat je het beloofd hebt, of omdat het idee van verlangen naar een ander pijn kan oproepen bij je partner - een pijn die je graag vermijdt zolang je één bent met het ego. Juist die pijn nodigt je uit om te kijken en te zien wat verborgen ligt.
Alles wat jij voor een ander draagt, weerspiegelt slechts het deel van hen dat nog ontdekt wil worden.
Ik ben vader en heb een vriendin. Ik ben niet loyaal aan haar uit verplichting aan onze relatie of aan de kinderen, en ik hoop dat zij dat ook niet is voor mij. Maar ik ben bewust. Liefde. Zij ook? Dan draagt liefde de relatie, en waar onvoorwaardelijke liefde is, kunnen voorwaarden niet regeren. Weg loyaliteit.
Alleen het onbewuste in mij, of in haar, kan zich laten verleiden door wereldse verlangens: sensueel genot, aantrekkingskracht, seksuele bevrediging of de drang naar erkenning.
Wat ik nodig heb om niet toe te geven aan die verlangens, is dat ik mij bewust ben dat ik bewustzijn ben - dat ik de waarnemer ben. Geef ik toch gehoor aan het onbewuste.. geef ik toe aan de wereldse verlangens.. dan is dat mijn probleem, niet dat van haar. Als zij zelf liefde is, raakt het haar niet; wat wordt geraakt is enkel het ego dat waarde hecht aan loyaliteit.
Dat ik niet toegeef aan die verlangens, heeft dus niets met haar te maken. Want als zij niet mijn vriendin zou zijn, hoor ik nog steeds niet toe te geven aan dezelfde verlangens.
Ons leven op aarde gaat niet over gehechtheid, maar over het waarnemen van wat zich aan ons openbaart, zodat we kunnen onthechten. Ja, onthechten doet pijn. Hoe groter je loyaliteit, hoe intenser die pijn kan zijn, maar het is niet de pijn van je essentie - het is de pijn van het ego, het onbewuste.
Kijk naar je verbindingen: partner, familie, vrienden - ouders, broers, zussen, opa, oma. Wat is het fundament? Rust het op loyaliteit, of op liefde? Hecht je waarde aan de vorm, aan de voorwaarde, of is het vormloos en onvoorwaardelijk? Durf te zien wat er is. Durf toe te geven: misschien ontdek je dat je huwelijk rust op loyaliteit, of dat je een ouder, partner of kind verantwoordelijk hebt gemaakt voor je eigen gevoelens.
Ja, toegeven kan effect hebben op de vorm, op de voorwaarde. Maar alleen zo kan het vormloze doorschijnen: onvoorwaardelijke liefde.
Ik weet, dit is niet eenvoudig 😅 Daarom krijg je er een Reel bij 🎥 om het wat duidelijker te maken. Vragen blijven altijd welkom!
📘Gratis E-book over Liefde, gevoel & vergeving
🧘♀️Download mijn Stilte Meditatie - nu voor slechts €3,95!
