#12 | De ware Aard van Liefde
Van gehechtheid naar zijnstoestand
Liefde, liefde… en nog eens liefde.
Ons hele leven draait om het woord liefde.
De één verlangt ernaar, de ander rent er liever voor weg.
Waar denk jij zelf aan bij het woord liefde?
Misschien denk je aan romantische liefde, de liefde tussen moeder en kind, liefde binnen families, liefde voor je huisdier - of misschien wel liefde voor een land, een stad, een plek, of je favoriete club.
Wanneer we aan liefde denken, popt er altijd wel iets of iemand in ons hoofd. Ik denk bijvoorbeeld meteen aan mijn dochters, mijn vriendin, mijn liefde voor voetbal.. of aan mijn moeders kookkunsten. Natuurlijk kan ik veel meer dingen opnoemen, maar dan draait het voornamelijk om mij😅, en dat verruimt niemand jouw bewustzijn niet.
Wat wel je bewustzijn kan verruimen is kijken naar je perceptie van liefde.
Het beeld dat we van liefde hebben, is ons thuis al ingeprent. Vraag maar eens aan je ouders wat liefde voor hen betekent. Uiteraard zullen de antwoorden verschillen, maar de maatschappij weerspiegeld één ding heel duidelijk: we hebben een vertekend beeld van liefde aangeleerd.
En dat zie je terug in de vervreemding van onze essentie, en in de toename van depressies, burn-outs en mentale klachten.
We zijn gaan geloven dat liefde een emotie is.
Dat liefde geven en nemen is.
Trouw blijven.
Compromissen sluiten.
Dat liefde komt en gaat.
Maar liefde is geen emotie.
Liefde is geen gevoel.
Liefde is een staat van zijn.
Het gevoel dat je hebt voor je kind, voor een plek of je favoriete club - dat is gewoon een gevoel waar we graag het woord liefde aan koppelen. Het rechtvaardigt onze gehechtheid aan iets of iemand in de wereld.
Natuurlijk voel ik veel meer voor mijn dochters dan voor wie dan ook, maar het blijft een gevoel dat tot ooit tot mij is gekomen, en omdat ik me ervan bewust ben dat het een gevoel is - en niet wie ik ben - kan ik ernaar kijken. Ik kan ervan genieten, maar ben niet gehecht aan het gevoel.
Omdat liefde een staat van zijn is, betekent dat ook dat ik mijn dochters geen liefde kan geven - en zij geven het ook niet aan mij.
Zij zijn liefde.
Net zoals jij liefde bent.
Enige wat ik kan doen om ze in die liefdevolle staat van zijn te houden is zelf liefde zijn. Dat betekent: verantwoordelijkheid nemen voor mijn binnenwereld, en hun niet verantwoordelijk maken voor hoe ik mij voel.
Je kunt elkaar trouw blijven vanuit gehechtheid.
Je kunt geven en nemen vanuit gehechtheid.
Je kunt compromissen sluiten vanuit gehechtheid.
Daar is niets mis mee - zolang je het maar herkent en geen liefde noemt
Maar als je het liefde blijft noemen, blijf je jouw zoektocht naar liefde in de wereld rechtvaardigen. En daar zul je liefde nooit vinden. Want liefde is een staat.
Het is jouw zijn.
En vanuit die zijnstoestand wordt je liefde zichtbaar - als zonnestralen die moeiteloos hun weg vinden.
Check mijn nieuwste reel over Liefde hieronder 🎥
🌍 Elke donatie, klein of groot, helpt om mijn werk verder te verspreiden. Klik hier voor jouw bijdrage
📘Gratis E-book over Liefde, gevoel & vergeving